Kitap hakkında
Hatice Dökmen’in *Ademelması*, içeriyle dışarının sınırlarını bulanıklaştıran bir yolculuğa çıkarıyor okuru. Pandemi günlerinin kapalı kapıları ardında, Yıldız’ın zihninde dönüp duran sorular, aslında hepimizin ortak ikilemi: Hangi anlarda içerideyiz, hangi anlarda dışarıdayız? Ya da gerçekten bir dışarısı var mı? Kendi benliğiyle didişen, isyan eden, bazen de sessizce boyun eğen bir kadın kahramanın gözünden, modern hayatın dayattığı kalıplarla hesaplaşma anları...
Dökmen, Yıldız’ın hikâyesiyle, içimizdeki Havva ve Lilith’in hangi oranda var olduğunu sorgulatıyor. Dış dünyanın dışında kalmanın getirdiği yalnızlık, bazen bir sığınak, bazen de bir mahkûmiyet gibi hissedilirken, bu ince çizgide kaybolan benlikler, okurun da aynasına düşüyor. Kısa ama derinlikli bir anlatı; dışarıdan içeriye, içeriden dışarıya akan bir akışta, insanın kendisiyle yüzleşme vakti.
Dökmen, Yıldız’ın hikâyesiyle, içimizdeki Havva ve Lilith’in hangi oranda var olduğunu sorgulatıyor. Dış dünyanın dışında kalmanın getirdiği yalnızlık, bazen bir sığınak, bazen de bir mahkûmiyet gibi hissedilirken, bu ince çizgide kaybolan benlikler, okurun da aynasına düşüyor. Kısa ama derinlikli bir anlatı; dışarıdan içeriye, içeriden dışarıya akan bir akışta, insanın kendisiyle yüzleşme vakti.