Kitap hakkında
M. Bahadırhan Dinçaslan’ın şiirleri, alaturka nihilizmin leziz örnekleridir. Coşkulu, (oto)sansürsüz dizelerinde her şey, uçsuz bucaksız bir Hiçlik içinde, özgürce yüzer. Onun şiirinde beyhude bir ‘sentez’ çabası, politik vaazlar yoktur, eski ve yeni, geleneksel ve modern, Doğulu ve Batılı öğeler, birbirlerini boğmadan ‘bir arada’ bulunur. Anlam ise çoğunlukla açıktır, metne gömülü değildir, şair tarafından verilmiştir. Hâliyle okurun, şiiri kazarak anlamı kazanması gerekmez. Ancak yine de Dinçaslan’ın pek çok şiiri, içerdiği edebî, tarihî, siyasî ve/veya felsefî bağlantılardan ötürü, nitelikli okur işçiliğine ihtiyaç duyar. Metnin hazzını arttırmak isteyen okurlar, biraz da olsa yorulmayı göze almalıdırlar. Tanpınar’ın da edebiyat derslerinden birinde dediği gibi, şiir bazen hikmettir, bazense çığlık; bu kitapta yer alan şiirler de, daha çok, ikinci türden: Her biri birer haykırış, her biri birer kalkışma. Fırat Kargıoğlu