Kitap hakkında
Sufi toprağa benzer. Üzerine çer-çöp gibi kötü şeyler atılmasına rağmen, topraktan daima güller biter. Bu kitaptaki Allah (C.C.) dostları da, nefislerini olgunlaştırmış, toprak gibi mütevazi olmuş insanlardır. Allah (C.C.) dostları, toplumun içinde yaşamış insanların dertlerini dinlemiş, sıkıntıları içlerinde eritmişler, onlara ümit vererek huzur sağlamışlardır. Yıkmamışlar, yapmışlar, kendileri ağlamışlar, başkalarını güldürmüşler, insanları ayırmamışlar, birleştirmişlerdir. Bunları yaparken kendilerine Hz. Muhammed (S.A.V.)'i örnek edinmişlerdir. Onların tüm çabaları mutlak tevhide ulaşmaktı. Hz. Mevlana'ya bu husus sorulduğunda "kul oldum, kul oldum, kul oldum!" şeklinde zamanları ve mekanları aşan bir cevap vermişti. İşte, Allah (C.C.) dostlarının tek hedefi budur: Allah'a kul olmak, Allah'a kul olmak, Allah'a kul olmak! Gerisi boş, vesselam...