Kitap hakkında
Yaklaşık iki yüzyıl önce Prusya’da doğan zorunlu eğitim sistemi, çocukları ulusal bir projenin parçası olarak okullara kapattı. Bu model, zamanla dünyaya yayıldı ve milyonları standartlaştırılmış bir öğrenme sürecine mahkûm etti. Eğitimin özgürleştirici olması gerekirken, düşüncelerimizi müfredata, bedenlerimizi sınıflara hapsederek itaatkâr bireyler yetiştirdi. Okullar öyle benimsendi ki, aileler bile çocuklarını bu sisteme gönüllü teslim etmenin yollarını arar oldu. Devlet ise direnenleri zorunlu kıldı.
Bu kitap, zorunlu eğitimin 190 yıllık egemenliğine karşı alternatif arayışların bir ürünü. Farklı yazarların deneyim ve eleştirileriyle, eğitimin nasıl yeniden özgürleştirici bir eylem haline gelebileceğini sorguluyor. Aile, otorite, devlet ve öğrenme kavramlarını yeniden düşünmeye davet ederken, okulsuz bir hayatın mümkün olup olmadığını tartışıyor. Sistemin dışında kalanların sesine kulak veren bir manifesto niteliğinde.
Bu kitap, zorunlu eğitimin 190 yıllık egemenliğine karşı alternatif arayışların bir ürünü. Farklı yazarların deneyim ve eleştirileriyle, eğitimin nasıl yeniden özgürleştirici bir eylem haline gelebileceğini sorguluyor. Aile, otorite, devlet ve öğrenme kavramlarını yeniden düşünmeye davet ederken, okulsuz bir hayatın mümkün olup olmadığını tartışıyor. Sistemin dışında kalanların sesine kulak veren bir manifesto niteliğinde.