Kitap hakkında
Aziz Nesin’in kaleminden dökülen bu alışılmadık roman, aşkın şiirsel hallerini ironiyle buluşturuyor. Satırlar arasında gezinen kahramanlar, yağmurun altında, çiçek açan erik dallarının gölgesinde, zamanın kıyısında birbirlerine sesleniyor. "Şükûfe’m", "Şebnem’im", "Şîrin’im" diye fısıldanan adlar, bir çağrıya dönüşüyor; acele et, vakit dar, haydi yatalım. Nedeni yoksa bile bahane uydur, gücün yetiyorsa durma. Hüzün mü çöküyor içine, sebepsiz? O zaman daha da sarıl, çünkü başka umut yok. 1982 Şubat’ında yazılmış bu satırlar, aşkı hem yüceltiyor hem de gülümsetiyor; bir yandan tutkuyu fısıldıyor, bir yandan da "ne duruyoruz?" diye soruyor. Nesin, sözcükleri dans ettirirken, okuyucuyu da bu dansa davet ediyor.