Kitap hakkında
Bir Babanın, Oğlunu İyileştirme Mücadelesi “Bu, herkesin duyması gereken bir hikâye.” - Temple Grandin “Oğlumuz, sevgili bebeğimiz elimizden kayıp gidiyordu ve bunu engellemek için hiçbir şey yapamıyorduk.” Rupert Isaacson, oğlu Rowan’a otizm teşhisi konduğunda, kendi deyimiyle yüzüne beyzbol sopası yemiş gibi olur. Birlikte at koşturmayı hayal ettiği oğlu, kendi dünyasında yaşayan bir otistiktir. Rupert, oğlunun bazen saatler süren öfke nöbetleri karşısında ne yapacağını bilemez haldedir. Aylar süren terapilerden de umut verici bir sonuç alınamaz. Belki de onunla hiçbir zaman gerçek bir baba-oğul olamayacaklardır. Derken bir gün mucizevî bir şey olur: Rowan, ilk kez birisiyle gerçek anlamda bir iletişim kurar. Bu kişi Betsy’dir. Koşup kendisini ayaklarının dibine attığı Betsy. Onu toynaklarıyla ezmek yerine başıyla selamlayıp atlara özgü bir dille itaatkârlığını gösteren haşin kısrak. Ve Rowan konuşmaya başlar. Oğlundaki gözle görülür değişimler karşısında şaşkına dönen Rupert’ın aklına çılgınca bir soru gelir: Acaba dünya üzerinde atlarla tedavinin mümkün olduğu bir yer var mıdır? Cevap evettir ve bu yer Moğolistan’dır. Altı bin yıl önce atların ilk olarak evcilleştirildiği yer. Şamanizm’in Budizm’le birlikte resmî din olduğu ülke. Oraya gidecek ve oğluyla birlikte at sırtında, bozkırların gizemli şifacılarını bulacaktır. Kim bilir belki de Rowan’ın otizmi, yaşamlarını karartmak yerine, büyük bir maceraya bir kapı açacaktır. Uçsuz bucaksız Moğolistan topraklarında oğlu ve eşiyle birlikte yaptığı bu bir aylık yolculuğu kendisi için içsel bir yolculuğa dönüştüren yazar, okurları otizmin o gizemli dünyasını keşfe çağırıyor. “Rupert Isaacson, roman gibi okunan bir yolculuk hikâyesi anlatmış. At Çocuk hayata bakışınızı değiştirecek, zevkle okunan bir kitap. Bir klasik!” —Luis Alberto Urrea