Kitap hakkında
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, hak ihlali tespit ettiği durumlarda, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 41. maddesi uyarınca mağdurların uğradığı zararları gidermek amacıyla "hakkaniyete uygun tatmin" kararları veriyor. Bu çalışma, Mahkeme’nin bu yetkisini nasıl kullandığını, özellikle tazminatın hangi ölçütlerle belirlendiğini ve "hakkaniyet" ilkesinin uygulamadaki yansımalarını derinlemesine inceliyor.
Araştırmanın odak noktası, Mahkeme kararları olsa da, içtihat niteliği taşımayan komite kararlarına yer verilmiyor. Çalışma, tazminatın genellikle maddi ve manevi zararları karşılamaya yönelik olduğunu, ancak ulusal mahkemelerdeki gibi ayrıntılı hesaplamalarla değil, daha esnek ve somut olayın özelliklerine göre şekillenen bir yaklaşımla belirlendiğini ortaya koyuyor. Mahkeme’nin kararlarında tam bir tutarlılık ve öngörülebilirlik aramanın gerçekçi olmadığı da vurgulanıyor.
Araştırmanın odak noktası, Mahkeme kararları olsa da, içtihat niteliği taşımayan komite kararlarına yer verilmiyor. Çalışma, tazminatın genellikle maddi ve manevi zararları karşılamaya yönelik olduğunu, ancak ulusal mahkemelerdeki gibi ayrıntılı hesaplamalarla değil, daha esnek ve somut olayın özelliklerine göre şekillenen bir yaklaşımla belirlendiğini ortaya koyuyor. Mahkeme’nin kararlarında tam bir tutarlılık ve öngörülebilirlik aramanın gerçekçi olmadığı da vurgulanıyor.