Kitap hakkında
Zamanın akışı sanki her geçen gün daha da hızlanıyor. Günler birbirine karışıyor, yıllar göz açıp kapayıncaya kadar geçiveriyor. "Daha dün gibi" dediğimiz anılar, aslında çoktan geride kalmış oluyor. Peki ya bu hızın içinde kaybolup giden nedir? Tayyar Ünal’ın dizelerinde, zamanın o bildik akışından sıyrılıp başka bir boyuta adım atıyoruz. Ne geçmişin yükü var burada, ne de geleceğin telaşı. Sadece şimdinin ötesinde, varoluşun derinliklerine uzanan bir an.
Hız çağının gürültüsüyle sersemlemiş yaşamlarımızda, doğayla insan arasındaki o kopmaz bağı hatırlatıyor Ünal. Değişen dünyada değişmeyen tek şeyin, insanın özündeki o "başka" olduğunu söylüyor sanki. Kötülüklerin ortasında dimdik duran onurlu bir duruşun, yürekteki aşkın ve sadelikte saklı derinliğin şiirini yazıyor. Dizeleri, ne gereksiz sözcüklerle dolu ne de anlaşılmaz bir karmaşaya sürüklüyor okuru. Aksine, duru ve yalın bir dille, içimizdeki o.
Hız çağının gürültüsüyle sersemlemiş yaşamlarımızda, doğayla insan arasındaki o kopmaz bağı hatırlatıyor Ünal. Değişen dünyada değişmeyen tek şeyin, insanın özündeki o "başka" olduğunu söylüyor sanki. Kötülüklerin ortasında dimdik duran onurlu bir duruşun, yürekteki aşkın ve sadelikte saklı derinliğin şiirini yazıyor. Dizeleri, ne gereksiz sözcüklerle dolu ne de anlaşılmaz bir karmaşaya sürüklüyor okuru. Aksine, duru ve yalın bir dille, içimizdeki o.