Kitap hakkında
Dursun Ali Yaz’ın kaleminden çıkan *Babam ve Suadiye Vapuru*, anıların samimi bir dille kâğıda dökülüşünü okura sunuyor. Yazar, başlangıçta bu satırları kitaplaştırmayı aklından bile geçirmemiş; sadece paylaştıkça gelen içten tepkiler, duygulu anlar ve kahkahalar onu yazmaya devam etmeye itmiş. Öyle ki, kimi okuyan gözleri yaşartmış, kimi ise gülümsetmiş geçmişe dair bu anekdotları.
Kitap, konuşur gibi yazılmış cümlelerle dolu; devrik yapılar, ara sıra konudan konuya atlayan akış, sanki yazar karşınızda oturmuş da sohbet ediyormuş hissini veriyor. Anlatımındaki doğallık, sayfalar arasında gezinirken okuru da o anıların bir parçası haline getiriyor. Sıradan gibi görünen anlar, bir anda derinleşiveriyor; bazen hüzünlendiriyor, bazen de gülümsetiyor. Yazıların arkasındaki sıcaklık, bu kitabı sadece bir anı derlemesi olmaktan çıkarıp, geçmişle bugün arasında köprü kuran bir deneyime dönüştürüyor.
Kitap, konuşur gibi yazılmış cümlelerle dolu; devrik yapılar, ara sıra konudan konuya atlayan akış, sanki yazar karşınızda oturmuş da sohbet ediyormuş hissini veriyor. Anlatımındaki doğallık, sayfalar arasında gezinirken okuru da o anıların bir parçası haline getiriyor. Sıradan gibi görünen anlar, bir anda derinleşiveriyor; bazen hüzünlendiriyor, bazen de gülümsetiyor. Yazıların arkasındaki sıcaklık, bu kitabı sadece bir anı derlemesi olmaktan çıkarıp, geçmişle bugün arasında köprü kuran bir deneyime dönüştürüyor.