Kitap hakkında
Burhan Baba’nın şiirlerini haddimiz yetmeyerek okuduk, velakin; haddimiz yettiğince de nasiplendik… Haddimiz olmayarak – der/kenara şerh düştük: Yazılan şiirler, iletişim kurma yöntemi değil, Hakk çün muhabbetin yazılı halleridir. (Yazı ile yazgı arasında harf cini gizlidir.) * * * Burhan Baba’nın harflerine, iletişim ve gösterge deneklerini tutmak, muhabbetine hadsizliktir! Allah Celle Celâlûhu korusun… Kim bu muhabbeti anlayacak diye muhasebe tutmak ise; muhabbete hadsizlik! Allah Celle Celâlûhu korusun… Şiir, iletişimin değil; muhabbetin yavrusudur. * * * Bir söz söyledi cânan ki, hikmet var içinde Dün gîceye dair işâret var içinde [Nedim Efendi, “içinde” redifli gazel] Şiirin iskarmozu sayacağımız bu beyiti, Burhan Baba’nın şiirlerinden azade kılmak olası değil! Burhan Baba’nın şiirlerinden hikmet üzere nasiplenmek, bilmek ve bulmaya hal almak ile, bulduğu an’ı, gîceyi yırtan işâret ile bilmek – haddimiz. Onun çün şiirlerin hikmetine erme yolunu tutmayı, yegâne okumak yöntemi bellediğimizden; işaret ve gösterge dizgelerini gayri-ciddi görerek, hadsizliğine izin vermiyoruz. İletişim kuran birinden değil, muhabbet ve aşk ehlinden nasiplenmek çün bu şiirleri okuyoruz. Sinan ULAKCI