Kitap hakkında
KİTABIN BÖLÜMLERİ Bölüm 1: Konu Seçimi Bölüm 2: Plân Yapma Bölüm 3: Başlıkların Yazılması Bölüm 4: İçindekiler Listesi Bölüm 5: Dil, İmlâ ve Noktalama Bölüm 6: Kısaltmalar Bölüm 7: Vurgu Bölüm 8: Yabancı Diller Bölüm 9: Kitabın Fizikî Yapısı Bölüm 10: Dış Kapak Bölüm 11: Kitabın Kısımları Bölüm 12: Giriş Bölümü Bölüm 13: Bölümlerin Yazılması Bölüm 14: Dipnotlar Bölüm 15: Sonuç Bölümü Bölüm 16: Ön Kısım Bölüm 17: Son Kısım Bölüm 18: Bibliyografya Bölüm 19: Dizin Bölüm 20: Makale Yazma Bölüm 21: Temel Künye Bilgileri Türkiye’de bilimsel yazma stilleri konusunda adeta taş devrinde yaşıyoruz. Yazarların önemli bir kısmı, tam bir tipografik bilgisizlik içinde. Pek çok yazar, vurgu için italik yerine bold kullanıyor. Pek çok yazar, ideal satır aralığının yazı tipine göre değiştiğinden habersiz. Türkiye’de yayınlanan kitapların önemli bir kısmı dizinsiz. Keza ülkemizde bibliyograf-yasız yayınlanan pek çok kitap var. Bazı yazarlar bibliyografyanın nasıl yapılacağını bilmiyorlar. Vakıa, Türkiye’de, bibliyografyadaki kaynakların yazarların önadlarına göre sıralandığı kitaplar mevcut. En bilinmeyen konulardan biri de akademik yazmada yaygın olarak kullanılan supra, infra, passim, sic, op. cit., et al., cf., e.g., id., viz. gibi Latince kelime ve kısaltmaların anlamını bilmeyen ve dolayısıyla bunları kullanamayan pek çok kıdemli hocamız var. Ülkemizde sadece işin yazma kısmında değil, yayınlama kısmında da pek çok bilgisizlik ve karışıklık var. Türkiye’de yayınlanan kitapların önemli bir kısmında yarım başlık sayfası yok. Keza Türkiye’de künye sayfası olmadan yayınlanan kitaplar var. Bazı yayınevleri, en büyükleri dâhil, kitabın “ön kısmı (front matter)”ndaki sayfaları Roma rakamlarıyla değil, Arap rakamlarıyla numaralandırıyor. Oysa medenî dünyada bunların her birinin ayrıntılı kuralları var. Bu kuralların bazıları yazarlara, bazıları yayıncılara ve hatta bazıları matbaacılara hitap eder. Bu kuralları, bir yandan yazarlar, diğer yandan yayıncılar ve nihayet matbaacılar bunlara uyarlar. Batıda bu konularda izlenilen ve kendilerine uyulan “stil kitapları (manuals of style)” vardır. Türkiye’de ise benzer kitaplar yoktur. Yazar, yayıncı ve matbaacılar bu konularda uymaları gereken kurallar olduğunu ya bilmezler, ya da bu konularda her yazar, her yayıncı ve her matbaacı kendi kuralını kendi bulmaya çalışır. İşte bu kitap, bu eksikliği bir ölçüde de olsa gidermeyi amaçlıyor. Bu kitapta yazarların kitap yazarken, yayıncıların kitap yayınlarken, matbaacıların kitap basarken uymaları gereken kurallar, örnekleriyle birlikte açıklanıyor.