Kitap hakkında
ÖLMEYİ UNUTMAK Ay Işığı seviyor gece Seğiren bir şarkıya dönüşüyorum Serçelerin kanat çırptığı ceviz ağacı -ben En güzel yanılgım Sanırım Ölümü evde unuttum Önümde uzayan ağız boşluğuna İçimi serptim İnsan bir lekedir akşamdan kalan Doğar, büyür ve yanılır Ölümü gerçek sanarak Bir nakaratlık ömre sığdır şimdi şarkımı! M.’ye...