Kitap hakkında
Türkler, Rumlar, Ermeniler, Göçmenler, gelenler ve gidenlerle farklı etnik yapılar, farklı kültürleriyle Ordu’ya bir iz bırakmıştır. Türkler ve Rumların çatıştığı 1918-1922 yılları arasında Ordu’da bir tek olumsuz olay kayıtlara geçmemiştir. Ama kayıtlara geçen önemli bir olay var ki bugün bizlerin Ordulu olmaktan gurur duymamıza yol açmaktadır. Herkesin anlattığı ve bildiği üzere Giresun’da Rumlar ve Türkler arasında çatışma yaşandığı günlerde Topal Osman Ağa Ordu’daki Rumlarla ilgili kafasındaki bazı planları gerçekleştirmek üzere kayıklarla Ordu iskelesine yaklaşır. Ancak Ordu’nun ileri gelenleri Topal Osman Ağa’ya haber göndererek “Bizim Rum komşularımızla, hemşehrilerimizle aramızda herhangi bir sorun yoktur. Ordu’ya gelip komşularımıza zarar verme” diye haber gönderirler. Buna rağmen emrindeki milislerle iskeleye yaklaşan Osman Ağa’ya karşı Ordulular silahlarıyla evlerin çatılarına çıkarak mevzi oluştururlar. Durumun silahlı çatışmaya döneceğini anlayan ve bunu da göze alamayan Osman Ağa geri döner. Günümüzde bile Türkiye’nin başka bölgelerinden Ordu’ya gelen misafirler Ordu’nun çok özel bir yer olduğu konusunda sanki ağız birliği yapmışlarcasına bu düşüncelerini ortaya koyuyorlar. “Ordu’nun özel bir yer olmasının” şüphesiz tarihsel sebepleri vardır. Bu sebepler arasında farklı etnik, dinsel ve mezhepsel yapıların bir arada sorunsuz biçimde yüzyıllarca yaşamış olması ve bu birarada yaşama kültürünün bizlere aktarılması önemli bir yer tutmaktadır.