Kitap hakkında
Japonya’da geçirdiğim bir akşam, kültürler arasındaki sessiz anlayışın ne kadar derin olduğunu gösterdi bana. Ev sahibimiz, dünyanın dört bir yanından gelen konuklarına özenle hazırladığı sofrayı sunarken, teşekkür etmek için dilimizde karşılığı olmayan bir ifade aramıştım. "Eline sağlık" demenin Japonca’da nasıl söylendiğini sorduğumda, gülümseyerek yanıtlamıştı: "Biz beğeniyi sözcüklerle değil, davranışlarımızla gösteririz." O an fark ettim ki, sevgiyi, takdiri ya da minnettarlığı her zaman kelimelere dökmek gerekmiyor. Shakespeare’in dizelerinde olduğu gibi, "Seni seviyorum" demek yetmez; bu duygunun izleri günlük hayatta, en küçük hareketlerde bile hissedilmeli. Yoksa sözler, boş bir yankıdan öteye geçemez. Yaşamak, söylemekten çok daha zor; belki de bu yüzden gerçek anlamı hep davranışlarda ararız.