Kitap hakkında
White, içindeki sesi duyabilmek için fısıldaşan düşüncelerini susturmaya çalışan bir kadın. Zihnindeki gürültü dindiğinde belki her şeyi yeniden anlatacak; bu kez Blue ile birlikte, daha net, daha cesur. White, sözünü sakınmayan, kendi aklını kullanan, sorgulayan bir karakter. Hem kendine hem başkalarına karşı acımasız olabiliyor, özellikle de kedisine. Bu sertliğiyle okurun kendini bulabileceği bir ayna tutuyor adeta.
Alaycı ve ironik üslubu, okuyucuyu hikâyenin içine çekerken bir yandan güldürüyor, bir yandan da düşündürüyor. Günlük konuşma dilinin samimiyetiyle yazılmış bu roman, yalın ama etkileyici bir anlatıma sahip. White’ın kendini eleştirme biçimi, hatta aynada kendine hakaret edişi bile alışkanlık haline gelmiş bir ritüel gibi: "Kendimi yerden yere vurmadan uyuyamıyorum. Bir parça hakaret, sonra huzurla yatağa giriyorum. Bu döngüden vazgeçmek kolay değil.
Alaycı ve ironik üslubu, okuyucuyu hikâyenin içine çekerken bir yandan güldürüyor, bir yandan da düşündürüyor. Günlük konuşma dilinin samimiyetiyle yazılmış bu roman, yalın ama etkileyici bir anlatıma sahip. White’ın kendini eleştirme biçimi, hatta aynada kendine hakaret edişi bile alışkanlık haline gelmiş bir ritüel gibi: "Kendimi yerden yere vurmadan uyuyamıyorum. Bir parça hakaret, sonra huzurla yatağa giriyorum. Bu döngüden vazgeçmek kolay değil.