Kitap hakkında
1932’de toplanan Birinci Türk Dili Kurultayı, dil devriminin perde arkasına ışık tutan bir dönüm noktası olarak karşımıza çıkıyor. Ancak bu süreç, umulanın aksine, Türkçenin derin köklerine zarar veren sancılı bir yolculuğa dönüştü. Planlı bir temelden yoksun, aceleci adımlarla atılan bu girişim, zengin bir mirası tahrip ederken yerine aynı güçte bir yapı inşa edemedi. Dil, uzmanlık ve duyarlılık gerektiren bir alan olmasına rağmen, yetkisiz ellerde oyuncağa çevrildi; keyfi müdahalelerle biçimi bozuldu. Kurultayın arkasındaki isimler, Türkçeye ne bilimsel bir sorumluluk ne de duygusal bir bağla yaklaştı. Sonuçta ortaya çıkan, dilin doğal gelişimini baltalayan, temelsiz bir deneyden öteye geçemedi. Sayfalar ilerledikçe, bu acı gerçeğin izlerini sürmek, okuru derin bir düşündürüyor.