Kitap hakkında
Abdurrahim Karakoç’un dizeleri, insanın çaresizliğini ve yüce bir güce sığınma ihtiyacını derin bir samimiyetle aktarıyor. Bu kitapta, zulmün ağırlığı altında ezilen bir gönlün sesi yükseliyor; doğruluk ve masumiyetin yetmediği anlarda, tek dayanak noktası olarak ilahi merhamete yöneliş anlatılıyor. Şairin içtenliği, okuyucuyu kendi varoluş sancılarıyla yüzleştirirken, umutsuzluğun gölgesinde bile umudu arama cesaretini hatırlatıyor. Her satır, insanın kırılganlığını ve yüceliğini aynı anda taşıyan bir yolculuğa davet ediyor. Karakoç’un sözleri, yalnızca bir şairin değil, her insanın içindeki o gizli feryadı duyuruyor.