Kitap hakkında
Ahmet Yılmaz’ın dizelerinde, ayıkken özlediği o hafif sersemliği, sarhoşken aradığı berraklığı bulursunuz. Her satır, ne tam ayılığın soğuk netliğini ne de sarhoşluğun bulanık coşkusunu taşır; ikisinin arasında, çakırkeyif bir duraklamadır. Kitap, insanın kendi ruh halini sorguladığı anları yakalar: Bazen dinginliğin içinde kaybolan o coşkuyu, bazen de çılgınlığın ortasında yitip giden huzuru arar. Yılmaz, bu ikilemi şiirin imbiğinden geçirerek okura sunar. Sayfalar, hem gülümseten hem de düşündüren bir esinti gibi akar; ne fazla ağır ne fazla hafif, tam kıvamında bir duygu yolculuğu.