Kitap hakkında
Anne olana kadar hepimiz çocuğuz aslında . Gerçekte anne olunca büyümeye başlıyoruz . İlk kızımı kucağıma aldığımda geri dönüşü olmayan bir yola girdiğimi düşünmüştüm . Ondan öncesini hatırlamadığım zamanlar oldu . Sonra her gelenle gönlümün nasıl genişlediğini fark ettim . İlk kızımla öğrendiğim kelie sabırsa, İkinci ile denge oldu Ayağımın kaydığı, hata yaptığım, özür dilediğim, göz yaşı döktüğüm, danıştığım , mücadele verdiğim de… Aslında çocuğumuzla, çocukluğumuzu El ele tutuşturup yürümek gibi annelik. İçindeki çocuğun sesine, hissetliklerine kulak verdikçe, anlamaya çalıştıkça Hakkını verebildiğin emanetçilik . çinin kıvımlarına doğru yolculuk… Daha derine indikçe kendini keşfettiğin Arkeoloji çalışması … ‘‘Seni çok seviyorum’’ diyen kocaman Yüreğe lâyık olma çabası… Bu yüzden birlikte çıktığımız yolculukta bırakmamamız gerek ellerimizi . Çocuklar annelerini büyütür çünkü. Annler,çocuklar büyüdükçe büyür.