Kitap hakkında
Arif Nihat Asya, 1943’te Diyarbakır’da yedek subay olarak görev yaparken Ziya Gökalp hakkında bir konferans verileceğini duymuştu. Konuşacak kişi Gökalp’in kardeşi Mehmet Nihat Bey’di. Ancak Arif Nihat Asya o konferansa gitmedi. Yavuz Bülent Bakiler yıllar sonra ona bu konferansa niçin gitmediğini sorduğunda Arif Nihat Asya, benim bu kitabı yazmama sebep olan şu cevabı verdi: “Gitseydim adam kalkıp bana Ziya Gökalp’in hayatını ve fikirlerini anlatacaktı… Bunlar benim bildiğim, yıllardan beri edebiyat derslerinde anlattığım şeylerdi. Ben o konferansa gittim mi Ziya Gökalp’i çeşitli yönleriyle dinlemek isterdim. Kitapların yazmadığı hususları bilmek isterdim. Mesela ben Ziya Gökalp’in nasıl oturduğunu merak ediyorum. Ziya Bey nasıl otururdu? Bağdaş mı kurardı, diz üstü mü otururdu, ayağının birini altına alıp ötekisini göğsüne doğru mu çekerdi? Nasıl giyinirdi? Nasıl konuşurdu? Nasıl gülerdi? Ağlamasını bilir miydi, ağlamasını? Nasıl yazardı? Nasıl okurdu? Ve azizim kahveyi nasıl içerdi kahveyi? Sade mi içerdi, şekerli mi az şekerli mi? Bunlar benim için çok önemli, çok önemli. Ben Ziya Bey’i çeşitli özellikleriyle bilmek, dinlemek isterim.” Kitapta şair ve yazarların düşüncelerini, davranışlarını, hareketlerini ve zihinsel işleyişlerini (Kişiye özgü korku, hırs, kıskançlık, aşk vb.) kısacası psikolojilerini sade bir şekilde, hikâye tadında okuyacaksınız. Attilâ İlhan eş cinsellerle beraber çapkınlık yaptı. Aziz Nesin Kur’an okuduğunda onu dinleyenler ağlardı. Falih Rıfkı Atay’ın evlenmesine Atatürk karşı çıktı. Hüseyin Nihal Atsız Türklerin aşağı bir ırkla evlenmemesini istedi. Kemal Tahir, Osmanlıyı yeni bir ırk olarak gördü. Nazım Hikmet, eşi Vera, eski kocasının yanına gidince kıskançlık krizleri geçirirdi. Necip Fazıl Kısakürek kendisini erkek güzeli olarak görürdü. Peyami Safa ruh çağırma seansları düzenliyordu. Sabahattin Ali yüzüne sopa vurularak öldürüldü.