Kitap hakkında
Çocukluğumuzda hep duyduk: "Büyüyünce geçer." Peki ya geçmeyenler? Hatice Çay'ın *Demir Gelincik*'i, bu basit tesellinin ardındaki sessiz acıları, unutulmaya yüz tutmuş yaraları bir bir açığa çıkarıyor. Küçük bir kızın gözünden anlatılan hikâye, büyümenin sandığımız kadar sihirli olmadığını, bazı izlerin zamanla değil, ancak cesaretle silinebileceğini gösteriyor.
Yetmiş iki sayfada akan satırlar, masalların ardına saklanan gerçekleri didikliyor. "Geçer" denilen her şeyin aslında geçmediği, sadece üzerinin örtüldüğü bir dünyada, kahramanımızın kendi sesini bulma mücadelesi var. Çay, sade ama derin bir dille, çocukluğun o kırılgan anlarını öyle bir işliyor ki, sayfalar arasında dolaşırken kendi geçmişinizin gölgeleriyle karşılaşabilirsiniz.
Bu kısa ama etkileyici roman, büyümenin değil, anlamanın hikâyesi. Unutulmuş duyguları gün yüzüne çıkaran, sessiz çığlıkları duyulur kılan bir yolculuk.
Yetmiş iki sayfada akan satırlar, masalların ardına saklanan gerçekleri didikliyor. "Geçer" denilen her şeyin aslında geçmediği, sadece üzerinin örtüldüğü bir dünyada, kahramanımızın kendi sesini bulma mücadelesi var. Çay, sade ama derin bir dille, çocukluğun o kırılgan anlarını öyle bir işliyor ki, sayfalar arasında dolaşırken kendi geçmişinizin gölgeleriyle karşılaşabilirsiniz.
Bu kısa ama etkileyici roman, büyümenin değil, anlamanın hikâyesi. Unutulmuş duyguları gün yüzüne çıkaran, sessiz çığlıkları duyulur kılan bir yolculuk.