Kitap hakkında
Bu kitapta; kendiyle söyleşilerden yola çıkarak aradığının sadece kendini bilmesi ve bilebildiği kendine saygı duyması olduğunu görmüş herhangi birinin kendine sobe deyişinden başka bir şey yok. Atlaya zıplaya okumuş olsanız bile sonunda kendinizi sobelemişseniz; yani sansürlemeden kendinizi okumaya başlamışsanız kitap kapanmıştır... Ey okuyucu! Şimdi sen bu kitabı okuyup bitirdiğine göre, artık kendi kitabını yazıp okumalısın. Hayat evine kendini bir kitap olarak bağışlarsan hayatın ruhunu ölümden sonra da taşıyabilirsin. Tembelsen eğer, çok değil, her yaşına bir sayfa yazsan yeter. Hayat seni de hatırlamak isteyebilir. Her çiçeğin benzersiz biçimde kusurlu olduğunu bildiğim halde, ben ömrümü en kusursuz çiçeği aramakla geçireceğim. Ta ki: “Bütün çiçekler benzersiz olacak kadar kusursuzdu.” demeden ölüm meleği canımı almasın… (Aramızda kalsın; bu aslında ölüm meleğini meraklandırıp oyalamak için bulduğum en iyi bahaneydi) Bilincini zaman kaydına alabilen tek canlı bilinirde sadece insandır. Kendi geçiciliğinde var olan her şeyin bilgisini çözümleyebilir olan kalıcı bir bilinç yapabileceğimizi fark ettiğimizden beri, zaman kendi kendimizin 'tanrısı' olma ve kendini bilme zamanı olmuştur. Kendini bilmenin son bilgeliği de insanın kendi geçiciliğinde başkasına tanrılık taslamaktan vazgeçmesi olacaktır. Çok şükür anlamışımdır ki, herkes kimseye değil sadece kendine 'tanrı' olsaydı cennet çoktan dünyaya inerdi…