Kitap hakkında
Haldun Taner’in kaleminden çıkan *Önce İnsan*, aslında 1950’lerin sonlarında *Tercüman* gazetesinde *Devekuşuna Mektuplar* başlığıyla okurla buluşan yazılarının bir araya getirilmesiyle oluşuyor. İlk kez 1960’ta *Devekuşuna Mektuplar* adıyla kitaplaşan eser, sonraki baskılarda bugünkü ismini almış. Taner, kitabın önsözünde bu satırların ardındaki duruşunu net bir şekilde ortaya koyuyor: Türkiye’de her dönemde, iktidarların bağımsız bir aydın gözetimi altında tutulmasını savunmuş. Yüzyıllardır düşünce özgürlüğünden, eleştirel bakıştan ve demokratik gelenekten yoksun kalan toplumlarda, denetimsiz iktidar hırsının insanları nasıl baskıya, ulusu nasıl çıkmazlara sürükleyebileceğini tarihin defalarca gösterdiğini vurguluyor. Bu yazılar, sadece dönemin eleştirisi değil, aynı zamanda insana ve özgürlüğe dair zamansız bir bakış sunuyor.