Kitap hakkında
Doğu toplumlarında edebiyata yakın duran vecizelerin işlevini genellikle atasözleri üstlenir. Aforizmalar için çağdaş anlamda felsefe geleneğine sahip bir Batılı yazın türü diyebiliriz. Türkiye'de aforizma yazan, kitap çıkartan yazar sayısı bir elin parmaklarını geçmez. Bunun için pek çok neden ileri sürülebilir: Okur oranının zaten azlığı (değil ki özdeyiş okusun), satın alma gücünün cılızlığı, Cumhuriyet değerlerinden rasyonel düşünce karşıtı kopuş, neoliberal politikaların çığrından çıkardığı azgın insan popülasyon profili, para getirmeyecek şeylere kafa yormanın aptallığı, tasavvufa ve ahlaka sırtını dönmüş kör bir inancın kanatları altında huzur buluş, sosyal medya paylaşımlarıyla elde edilen kolay hazlar, internet okuma sitelerinin ucuzluğu v.s. *** Metin ile okur arasına değil yazar hiç kimse giremez. Yazar olarak okurun psikolojisini düşünme sorumluluğu hissettiğimden önerilerim olacak: DEYİŞLER. Söz konusu kitabı bir çırpıda okumak gibi bir yanlışa düşmeyin lütfen. En az on yıllık bir süreçte yaptığım okumalar sonucunda ve bizzat yaşadıklarımdan beslenilerek yazılmıştır. Ruh sağlığım pek de iyi olmadığından yazdığım özdeyişler hassas bir algılayışta devrelerin yanmasına neden olabilir Allah korusun. En fazla fasikül, fanzin boyutlarında okunmalıdır bence. Uykuya dalmadan önce şöylesi bir göz gezdirmek bile rüyalarınızda hatırı sayılır değişimler oluşturacaktır; ama mutlu bir uyku vaat etmiyorum. Özdeyişlerin sinemacılara senaryo yazmada yardımcı, edebiyatçılara da esin kaynağı olmasını umut ediyorum. Felsefeciler de nemalanırsa çok sevinirim. Oğuz TOSUN.