Kitap hakkında
Kemal Edip Kürkçüoğlu’nun (1902-1977) unutulmuş satırları, yıllar sonra yeniden okurla buluşuyor. *Dilimin Döndüğü Kadar & Bal Tadında Nesirler*, dağılmış yaprakları bir araya getiren bir çabanın ürünü; kimi zaman buruk, kimi zaman huzur veren, ama her daim içten bir sesin izini sürüyor. Dergi sayfalarında kaybolmuş, ellerde dolaşmış, belki de hiç ulaşamamış yazılar, şimdi bir kitapta soluk alıyor.
Kürkçüoğlu’nun kalemi, acıyı da güzelliği de aynı sadelikle kucaklamış. Solan yapraklar gibi geçiciliğin, köz gibi sıcaklığın, ayrılığın ve dirilişin izini taşıyan bu satırlar, susmayı bilen ama susmadığında da sözü boşa harcamayan bir ustanın mirası. Unutulanlar, eksik kalanlar elbette olacak; onlar başka zamanlara, başka ellere kalmış. Şimdi geriye, bu sayfalarda saklı duran o huzurlu hüzünle baş başa kalmak var. Sözü uzatmaya gerek yok; dinlemek, okumak, geçmişin fısıltısına kulak vermek yeter.
Kürkçüoğlu’nun kalemi, acıyı da güzelliği de aynı sadelikle kucaklamış. Solan yapraklar gibi geçiciliğin, köz gibi sıcaklığın, ayrılığın ve dirilişin izini taşıyan bu satırlar, susmayı bilen ama susmadığında da sözü boşa harcamayan bir ustanın mirası. Unutulanlar, eksik kalanlar elbette olacak; onlar başka zamanlara, başka ellere kalmış. Şimdi geriye, bu sayfalarda saklı duran o huzurlu hüzünle baş başa kalmak var. Sözü uzatmaya gerek yok; dinlemek, okumak, geçmişin fısıltısına kulak vermek yeter.