Kitap hakkında
İmam Şafii’nin şiirleri, insanın iç dünyasında yankılanan derin bir sadelik taşıyor. Bu dizelerde, kanaatin özgürlüğe açılan kapı olduğu, hırsın ise esaretin ta kendisi olduğu anlatılıyor. Şair, insanı tutsak edenin maddi arzular değil, doymak bilmeyen açgözlülük olduğunu vurguluyor. Azla yetinmenin erdemini, çoğu istemenin ise kişiyi küçük düşüren bir zayıflık olduğunu hatırlatıyor. Kısa ama etkileyici mısralar, yaşamın anlamını sorgulatan bir duruluğa sahip. Her dize, insanın kendi iç hesaplaşmasına davet ederken, aynı zamanda dingin bir bilgelik sunuyor. Şafii’nin şiirleri, okuru düşünmeye sevk eden, zamanın ötesinde bir sadelikle yazılmış sözler olarak karşımıza çıkıyor.