Kitap hakkında
İbn Abdirabbih’in *el-İkdü’l-Ferîd* adlı eserinin bu ilk cildinde, tarih sahnesinin önemli bir anı gözler önüne seriliyor. Halife Ömer bin Hattab’a, Şam valisi Muaviye’den bir elçi gelir; yanında, Bizans zindanlarından kurtarılan Müslüman esirlerin prangalarıyla birlikte bir miktar mal da vardır. Ancak elçi, malı teslim etmeyip kendi hesabına geçirmeye kalkışınca, adaletin nasıl işlediğine dair çarpıcı bir örnek yaşanır. Ömer’in, malı alıkoyan Ebû Süfyân’ı prangaya vurdurması, dönemin ahlaki ve idari ilkelerini yansıtan bir anekdot olarak dikkat çekiyor. Olayın perde arkasında ise, Muaviye’nin babasının bu tutumuna verdiği tepki, güç ve sorumluluk arasındaki ince çizgiyi ortaya koyuyor. Eser, geçmişin kültürel ve toplumsal dokusunu, zengin ayrıntılarla aktarırken, okuyucuyu tarihsel bir yolculuğa çıkarıyor.