Kitap hakkında
Evrim Teorisi, eski dünyanın atmosferindeki gazlardan ilk hücrenin zamanla tesadüfen meydana geldiğini savunur. Evrim teorisinin iddiasına göre; O zamanlar dünyanın atmosferini teşkil eden su buharı, hidrojen, metan, amonyak gibi gaz molekülleri; güneşten gelen ultraviyole ışınları, şimşeklerden yayılan elektrik, radyoaktif kayalardan çıkan radyasyon ve volkanlardan kaynaklanan ısı enerjisiyle ayrışmış ve böylece ortaya çıkan atomlar yeni bir düzen içinde bir araya gelerek hücrenin yapı taşlarını meydana getirmişlerdir. Daha sonra bu bileşikler yağmur sularıyla göl ve denizlere taşınmışlardır. Organik bileşikler bu şeklinde yavaş yavaş birikmiş ve eski yerkürenin suları bu maddeler bakımından zamanla zenginleşmiştir. Sonra bu karışım içindeki aminoasitler ve diğer organik maddeler bir araya gelerek proteinleri, karbonhidrat zincirlerini ve giderek daha karmaşık yapılı öteki başka organik maddeleri oluşturmuştur. Sonunda karmaşık yapılı büyük moleküllerden bazıları bir araya gelerek daha iri molekül kümelerini yapmışlardır. Meydana gelen ilk kümeler büyüme eğilimleri sebebiyle çevrelerinden yeni moleküller almaya çalışmıştır. Böylece yapısı ve organizasyonu daha karmaşık olan ve büyüyüp çoğalabilen kümeler ortaya çıkmıştır. Bu noktada aralarında tam bir fikir birliği bulunmamakla beraber evrimcilerin çoğununun öne sürdüğüne göre dışarıda ayrıca tesadüfen meydana gelmiş nükleik asitler, koaservat denilen bu kümelerin içine girip yerleşmişler ve nihayet koaservatlar, organizasyon seviyelerini yeterince yükselttiklerinde canlanarak hayat sahibi ilk hücreler haline gelmiştir.