Kitap hakkında
Umberto Eco’nun ikinci cildinde felsefe, zaman içinde parçalanıp çoğalan, sonra yeniden bütünlenen bir düşünce evreni olarak ele alınıyor. Düşüncenin kendi özünü inşa edişi, duyuların ve bireyselliğin ötesine geçerek kavramın saf formuna ulaşma süreci olarak resmediliyor. Hegel’in *Tinin Fenomenolojisi* ve *Mantık Bilimi* ile şekillenen bu yaklaşım, felsefe tarihini salt bir olaylar zinciri olmaktan çıkarıp, düşüncenin dinamik bir oluşum olarak kavranmasını sağlıyor. İlk ciltte metodolojik temeller atıldıktan sonra, bu ciltte Çin ve Hint felsefesinin izleri sürülüyor; Thales’ten Platon’a uzanan yolculukta, düşüncenin nasıl belirginleştiği ve sistemleştiği adım adım ortaya konuyor. Felsefenin kendini bulma serüveni, tarihsel akışın ötesinde bir anlam kazanıyor.