Kitap hakkında
Gönüllü Sürgün-Suerte, hapishane günlerini felsefeyle geçirdiği için İspanyol basınının "filozof gangaster" diye tanıttığı Claude Lucas'ın otobiyografik romanı. İncelikle planlanan suçların soğukkanlılıkla uygulamaya konulduğu bir kara roman niyetiyle okunabileceği gibi; hapishane ve hücre yaşamının en nesnel, en soğu, en felsefi anlatımı olarak da görülebilir. Ya da topluma karşı yazılmış çağdaş sövgülerin en ağırlarından biri olarak da kabul edilebilir. Ama aslında "topluma karşı" bir insan demek doğru değil Lucas için; çünkü toplum onun referans noktası ya da muhatabı değil, toplumun dışında biri o. Yeni yetmeliğinde başkalrının varlığından kuşku duyarken, giderek kendi varlığının farkına varmasını sağlayan irkilmelerdir yalnızca; yaşayan bir Beckett kahramanıdır adeta. Tüm bunların ardında ise, çocukluktan yatişkinliğe geçerken içindeki sıcaklığı yitiren, yalnızlığını büyüten "bir insan" vardır. Bir "kahraman haydut" mitolojisi ya da hapishane edebiyatı değil Suerte. Art arda işlediği "suçlar"ın ya da yaptığı soygunların bir önemi yok Lucas'ın gözünde, bir otel odasının ya da bir hapishane hücresini tavanına gözlerini dikip hayatı temaşa etmektir başlıca uğraşı; yanı başında ya da zihninde ise Emmanuel Levinas'ın eseri... Kendi hayatına, yaşadıklarına mesafeyle bakan, dolayısıyla her türlü mitolojiden uzak bir anlatım ve dil kullanan has bir yazar karşımızdaki. Ve başlangıçta Fransa'da tüm yayımcıların reddettiği bu romanın yazarı, bugün Dostoyevski'yle, Beckett'le ve filozof Levinas'la karşılaştırılıyor. Dibe vurmuş ümitsizliklerle en yürekten sevinçleri kaynaştıran bir eser Suerte. Ve, herkesin ihtiyacı var buna, Suerte amigos...