Kitap hakkında
Georges Gurvitch’in düşünce yolculuğu, her daim kalabalığın gürültüsünden uzakta, kendi sesini bulma çabasıyla geçti. Ne sosyologlar onu tam anlamıyla benimsedi, ne de filozoflar ona kapılarını ardına kadar açtı. Bir yanda kuramın katı sınırları, diğer yanda ampirik araştırmanın dar ufku arasında sıkışıp kalan Gurvitch, aslında iki disiplinin de ötesine geçen bir köprü kurmaya çalıştı. Onun için felsefe ile sosyoloji, birbirini besleyen, eleştiren, ama asla birbirine boyun eğmeyen iki alan olmalıydı. Dogmatizmin ve disiplinler arası sınırların ötesinde, ancak bu iki dünyanın diyaloğuyla yanıtlanabilecek sorular vardı. Gurvitch, yalnızlığının aslında bir gereklilik olduğunu savunurken, belki de bu iki cephenin de ötesinde bir düşünce iklimi yaratmanın peşindeydi. Dört yüz sayfalık bu çalışma, onun bu arayışının izlerini sürüyor.