Kitap hakkında
O günü nasıl unutabilirdim ki? Babasız geçen yılların ağırlığı omuzlarımda, yalnızlığın soğuk eli boğazımı sıkıyordu. Yardım edecek tek bir dost bile bulamamanın umutsuzluğu içinde, yanaklarımdan süzülen gözyaşları daha kurumadan, ansızın bir ses duyuldu. "Hoş geldin kardeşim! Ben Ragıp Öncel..." Sanki karanlık bir gecenin ardından dağların ardında doğan güneş gibi, içime sıcacık bir ışık dolmuştu. Yıllardır özlediğim o samimi kucaklaşmayı bulmuş gibiydim; yüzüm kızarıyor, kalbim hızla çarpıyordu. Duygularım coşkuyla kabarırken, gözlerimden yaşlar süzülmeye başladı. Karşımda duran bu babacan adamın elini öpmek için eğildiğimde, yüreğimde hissettiğim o derin heyecanla sarsılmıştım. M. Ragıp Öncel, iman dolu yüreğiyle nice gence nasıl umut olduğunu, bu kitapta keşfetmeye hazır mısınız?