Kitap hakkında
Eski bir maliye bürokratı, her yeni görev yeri olan ilden ilginç bir alışkanlığını paylaşır: İlk gün işe başlamadan önce hükümet konağının bahçesinde ya da yakınındaki parklarda vakit geçirir, mesaiye gelen memurları gözlemlerdi. Amacı, maliye çalışanlarını diğerlerinden ayırt etmekti. Bu bir nevi kişisel bir oyun gibiydi. Sonrasında memurlarla tanıştığında, tahminlerinin yüzde doksandan fazla isabetli olduğunu görürdü. Peki, bu nasıl mümkün oluyordu?
Maliye memurları, genellikle en yıpranmış kıyafetleri giyenlerdi. Düşük maaşlar ve ek ödeme alamamaları, onların dış görünüşlerine de yansıyordu. Ayrıca, iş yükleri diğer memurlara göre çok daha ağırdı; bu yüzden en yorgun görünenler onlardı. Bir de sürekli evle iş arasında mekik dokumaları, zihinlerini meşgul eden sorunlar, onları dalgın ve düşünceli kılıyordu. Kısacası, maliyecilerin halleri, onları diğerlerinden kolayca ayırt edilebilir kılıyordu.
Maliye memurları, genellikle en yıpranmış kıyafetleri giyenlerdi. Düşük maaşlar ve ek ödeme alamamaları, onların dış görünüşlerine de yansıyordu. Ayrıca, iş yükleri diğer memurlara göre çok daha ağırdı; bu yüzden en yorgun görünenler onlardı. Bir de sürekli evle iş arasında mekik dokumaları, zihinlerini meşgul eden sorunlar, onları dalgın ve düşünceli kılıyordu. Kısacası, maliyecilerin halleri, onları diğerlerinden kolayca ayırt edilebilir kılıyordu.