Kitap hakkında
bedevi tarihim seni içinde taşıdığın göçebe iklimler çürüttü terkettiğin iklimlerle azaldın günden güne her konakladığında bırakıp bir parçanı güneşlerini çalan son baharı sevdin ellerinde karanfilleri solan güzel yüzleri dünya dönüyordu yörüngesinde ve sen yürüyordun bildiğin meçhulü sevdin dudaklarını kirletip verem tükürdüğün bahçeler edindin parça parça ettiler de etini yine de tanıdılar yüzünü yaktın da bir gün kimliğin bilinmesin diye adresler boşaldı gök yüzünden gidemediğin kendini kefenine sardın önce gözlerinde kayboluşuna yandın bir beyaz çarşaftın oysa dünya atlastı bir beyaz ışıktın akan tükendin vardığın yerde bir nur gibi dağların eteklerinde yaşama gülümsediğin tohumlar ektin yeşerince senden mektuplar taşır diye mektupları insanlar taşırdı oysa yürekli insanlar harabelerde ve duvar diplerinde biten ısırgan otlarından haberli böylece melekler bile taşınırdı tanrı katına ama sen kendinin zehirli ikiziydin ninova şahitti inni küntü mine'z zalimin bembeyaz bir asaydın yere düştün yılan oldun düştüğün yerde ejderha asa düşmez kendi isteğiyle yere asayı düşürürler ey yehuda'nın ağacı davud'un yıldızının peşindeki erguvan cüzzamlılar vadisinden kovuldun ve ağırlandın cömert olanların cimriliğinde elleri ve ayakları bir çarmıh tarafından öpülürken ne yaptığını bilmeyen budalalar için af dileyen gözleri geçtin yaptığın hiç bir şeyden pişman değildin sen seni dinlemeyen yüreğini dinledin hep ve ayrılırken onu savundun sadece şimdi bak kudüs bile yasını tutmakta o yastan bir okyanus doğmakta ey sürgünlerin yoldaşı bedevi tarihim önce ırmaklar çekildi ardından dağ ve deniz yüreklerde ne varsa tufan sen henüz küçüktün alnında bir damla kan kör bir baykuştun büyüdün firari düşlerin kuyusunda sen yaşadıkça yaşanmayan çoğalıyordu yüz görümlüğü isteyen sayısız aşkların önünde başını hep eğdin suya bakmak haramdı ve sen hoşçakalamazdın artık turab olacaksın derdi ermiş sırrı sır edeceksin sen her şeyi açık ettin