Kitap hakkında
Sensizliğin yanında ıssızlık anlamını yitirir Kimsesizlik yokluğunu tasvirden acizdir. Sözcükler katre katre birikirken boğazımda Kelimat boynu bükük, çaresizdir… Dil kelam edemezse biçare kalem ne yazsın. Sen dile de kelimelere de can veren ab-ı hayatsın Tabiat sarıya bürünürken hazanda Sen eylülde doğan yek ve yegane baharsın. Hayran ediyor masivayı varlığının ahengi Bilmem ki var mıdır herhangi bir alemde dengi Her gülüşünle binler güneş doğarken ufkumda Kalır mı? Heyhat! Tarumar olur karanlığın serhaddi Gönül bahçemin en nadide çiçeği sensin, Gelincik de çiçek mi? Hepsi yerin dibine geçsin. Çiçek demek sen demekken lügatımda Bırak doğa mahukat için süslensin İlahi bir nefha taşır rayihanı soluklarıma Ve gece gündüz ismin sayıklanır dudaklarımda Ben çizgi çizgi seni anlatırken satırlarıma Sen hariç her şey diğerleşir hayatımda…