Kitap hakkında
Rabindranath Tagore, yalnızca Hint edebiyatının değil, eğitim düşüncesinin de derin izler bırakan bir ismi. Onun felsefesi, çocuğun doğayla, kültürüyle ve insanlıkla bağını koparmadan yetişmesini savunur. Tagore’a göre gerçek öğrenme, ezberden değil, yaşanandan geçer; çocuk ancak kendi köklerini tanıyarak evrensel değerlere ulaşabilir. Şantiniketan Okulu’nda hayata geçirdiği bu yaklaşım, bugünün küreselleşen dünyasında "dünya vatandaşı" yetiştirme arayışlarına yıllar öncesinden ışık tutuyor.
Kitap, Tagore’un eğitim anlayışını mercek altına alırken, Türkiye’deki aydınların onun düşüncelerine nasıl yaklaştığını da gözler önüne seriyor. "Bilgi yüklemek yerine, çocuğun doğayla ve canlılarla şefkat bağı kurmasını sağlamak gerek" diyen Tagore, okulların salt akademik başarıya odaklanmasını eleştirir. Onun sesine kulak vermek, eğitimi sadece sınav odaklı bir yarış olmaktan çıkarıp, insanı insan yapan değerlerle.
Kitap, Tagore’un eğitim anlayışını mercek altına alırken, Türkiye’deki aydınların onun düşüncelerine nasıl yaklaştığını da gözler önüne seriyor. "Bilgi yüklemek yerine, çocuğun doğayla ve canlılarla şefkat bağı kurmasını sağlamak gerek" diyen Tagore, okulların salt akademik başarıya odaklanmasını eleştirir. Onun sesine kulak vermek, eğitimi sadece sınav odaklı bir yarış olmaktan çıkarıp, insanı insan yapan değerlerle.