Kitap hakkında
Hanuh'un kudretten sürmeli güzel kahverengi gözleri hep yumuşak ama gizemli, duru ve tatlı bakardı. Bakışları öyle etkileyiciydi ki karşısındaki ona fazla bakmaya dayanamazdı. Muhatabı adeta onun güzelliğinden yanar, bakışlarını indirmek zorunda kalırdı. Heybeti yakıcıydı, kavururdu bakanı. Ama şimdi bakışları biraz daha sert, yay kaşları çatık değil ama daha bir belirgindi. Güzel yüzünde en ufak bir kusur yoktu. Köşeli hatları, belirgin elmacık kemikleri, düzgün bir burnu... Biçimli ağzı. Ve geniş denebilecek berrak bir alnı vardı. Esmer değil beyaz tenliydi. Teninde ve bakışlarında suların kıskandığı bir berraklık vardı. Bu duru, berrak, parlak bakışların letafeti ancak ve ancak alemlerin Rabbi’nin, “İsmail, İdris ve Zülkifl’i de hatırla. Onların hepsi de sabreden kimselerdendi.”“Onları rahmetimize kattık, şüphesiz onlar salihlerden (olan) kimselerdi.” (Enbiya Suresi, 85, 86. Ayetler) diyerek işaret buyurduğu kutlu peygamberlere has bakışlardı, bir başkasında olamazdı. Selam O’na ve tüm peygamberlerin üzerine olsun, Hazreti Adem'in 7. kuşak torunu, mitolojide Hermes, Kral Thot, Merkür, Hristiyan ve Yahudi aleminde Enoch, Hanok kabul edilen... Kendisine peygamberlik, sultanlık ve hikmet verildiği için “üç nimet verilen” anlamına gelen müselles bin nime denilen Hz. İdristi O!