Kitap hakkında
İnsanı helak edici şeylerin en büyükleri mide ve cinsel uzvunun şehvetidir. Hazreti Âdem (Aleyhisselâm) ve annemiz Hazreti Havva kendilerine yasaklanan ağacın meyvesinden yediler. Oysa o ağaçtan yemeleri yasaklanmıştı. Bundan dolayı da şehvetleri galebe çaldı ve o ağacın meyvesinden yediler. Böylece mahrem yerleri birbirlerine gözüktü. Hakikat nazarında bakıldığında mide; şehvetlerin çeşmesi, hastalık ve afetlerin de kaynağıdır. Çünkü mide şehveti, tenâsül/cinsel uzvunun şehveti ve kadınlara karşı meyletme isteğini takip ettirir. Akabinde yemek ve cinsellik şehvetini, dünya mertebeleri ile dünyalık mala karşı rağbeti artırır. Şayet kul, nefsini açlık üzerine terbiye eder, şeytanın yollarını daraltırsa şüphesiz nefsi de Allah’a ibadet etmeye yönelir. Böylece serkeşlikten ve dünyalık arzulardan kurtulur. Kul dünyaya dalmaz, fani olan dünya hayatını ahiret hayatına tercih ederse, işte o zaman dünyanın peşinde sürüklenmekten kurtulur. Rasûlüllâh (Sallallâhu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurmuştur: “Kadınlar, şeytanın tuzaklarıdır. Şayet bu şehvet olmasaydı, kadınların erkekler üzerine bir saltanatı olamazdı.” (İbn Hacer, Metâlibu’l Âliye, 3216.) Kadın şehveti, şehvetlerin en büyük olanıdır. Bu şehvetin de ifrat ve tefrit olmak üzere üç derecesi vardır. Bunun ifrat derecesi, aklı yenmesidir. Böylece erkeklerin tüm gayreti kadınlar ve cariyelerle süreceği zevk olur. İşte bu çeşit bir şehvet, insanı ahiret yoluna girmekten men eder. Dinini kontrol altına alır ve kişiyi fuhşa sevk eder... İmam Gazâlî Hazretleri bu eserinde, çok yeme-içme ve kadınlara duyulan iki helak edici şehveti detaylıca ele alarak, bunlar ile nasıl başa çıkılacağını akıcı bir üslûb ile izah etmiştir. İstifade temennisiyle…