Kitap hakkında
Mevsimler gibi zıt, mevsimler gibi kaçınılmazdı aralarındaki çekim. İlkbaharın tazeliğiyle sonbaharın hüzünlü olgunluğu nasıl bir araya gelirse, onlar da öyle buluştu bir gün. Birinin coşkusu, diğerinin sessizliğinde eridi; birinin umudu, diğerinin geçmişinde kayboldu. Sanki doğa, aşkın imkansızlığını onlara fısıldamıştı baştan. Ama kalpler, mantığa kulak vermek istemedi. Her bakışta, her dokunuşta, mevsimlerin dansı gibi savruldular birbirlerine. Acı mıydı bu? Belki. Güzel miydi? Kesinlikle. Çünkü bazı aşklar, tıpkı ilkbaharın sonbahara duyduğu özlem gibi, sadece var olmakla bile anlam kazanıyor.