Kitap hakkında
Harun Tepe 1978 yılında Hacettepe Üniversitesi Sosyoloji Bölümü’nden mezun oldu. 1981-2023 yılları arasında Hacettepe Üniversitesi Felsefe Bölümü ve Sosyal Bilimler Enstitüsü İnsan Hakları Anabilim Dalında ağırlıklı olarak etik, insan felsefesi, felsefi ekoloji ve insan hakları konularında dersler verdi ve uzun yıllar İnsan Hakları ve Felsefesi Uygulama ve Araştırma Merkezi müdürlüğü görevini yürüttü. 2018 yılını insan hakları eleştirileri üzerinde araştırmalar yapmak üzere misafir öğretim üyesi olarak Toronto Üniversitesi, Siyaset Bilimi Bölümü’nde geçirdi. 2023’te emekli olmasından sonra da Hacettepe ve Başkent üniversitelerinde ders vermeyi sürdürmektedir. Türk Tabipleri Birliği Merkez Konseyi Etik Kurulu ve Türkiye Felsefe Kurumu Yönetim Kurulu üyesidir. Baskıya, eşitsizliklere, hak ihlallerine karşı koyarak insan onurunu korumayı amaçlayan insan haklarının, günümüzde sıkça bir başkaldırı söylemi olmaktan çıkıp devletlerin kendi meşruiyetlerini sağlama aracına dönüştüğü iddialarıyla karşılaşılmaktadır. İnsan haklarının sonundan veya devrini tamamladığından, insan haklarının son ütopya olduğundan söz edenlerin çıkış noktası bu iddialardır. Bu kitap insan hakları düşüncesi kadar eski olan insan haklarına yönelik eleştirileri nesnel bir bakışla ele alarak, “tüm insanların onur ve haklar bakımından eşit olduğu” düşüncesi olan insan haklarının ve etik ilkeler olarak insan hakları normlarının neden vazgeçilmez olduğunu anlatma girişimidir. Zira insan haklarının ölümü, haklarından yoksun bırakılanların günümüzdeki sesi olan etiğin de ölümü ya da sonu anlamına gelmektedir.