Kitap hakkında
Ferit Abi’yi hiç tanımam, adını bile yeni duydum belki, ama onun da benim halime ağladığını düşünmek tuhaf bir teselli veriyor. Sabrın abisi olmadı ya, neyse. Eşref Abi’ye gideceğim; tanımasa da olur, en azından parkta içtiğimiz bir yerden hatırlar beni. Hep yabancı kalmışız, farklı sevdaların kadehinde buluşmuşuz işte. Sonrası Kerim Bey... O da tanımasın, fark etmez; aynı havayı soluyoruz sonuçta. Havva Ablayı çıkaramadım aklımdan, eski mahallede kalmış o. Sevdaya düşünce her şey güllük gülistanlık mı sanıyorsun? Düşenin halini sor, neymiş öğren. Gül kokusunun ardında hep bir kar varmış meğer.