Kitap hakkında
Özdemir İnce’nin bu ince ama derinlikli yapıtında, okur kendini bilinmeze açılan bir yolculuğun eşiğinde buluyor. Yazar, kelimeleri ustaca işleyerek, insanın varoluşuna dair sorgulamaları bir tarlaya açılan ilk izlere benzetiyor: ne ekilirse ardında kalsın, izler silinmez. Her satır, geçmişin gölgesiyle geleceğin belirsizliği arasında salınan bir bilinç akışı gibi ilerliyor. Toprağın altındaki karanlık nasıl bir tohumu saklıyorsa, bu metin de düşüncelerin en çetin köşelerine ışık düşürüyor. İnce’nin dili, hem yalın hem de imgelerle yüklü; her cümle, okuru kendi iç hesaplaşmasına davet ediyor. Yüz on iki sayfada, zamanın ve anlamın sınırlarını zorlayan bir keşfe çıkıyoruz.