Kitap hakkında
Uzun boylu, sarışın bir genç kadın, 2000 yılının yazında yirmi bir yaşındayken Tokyo’nun karanlığına adımını attı ve ortadan kayboldu... Ta ki bir sonraki kış, parçalara ayrılmış cesedi deniz kıyısındaki bir mağarada gömülü halde bulunana kadar. İngiliz hostes Lucie Blackman'in kaybolmasından sonraki yedi ay boyunca Japon polisi, İngiliz özel dedektifler, genç kadının acılı ailesi ve hatta Avustralyalı arama ekiplerinin dahil olduğu çok büyük çapta bir arama çalışması yürütüldü. Dava çözüldükçe başbakanların, sado-mazoşistlerin, büyükelçilerin, hilekârların ve dünyanın her tarafından muhabirlerin ilgisi bu olaya yönelecekti. Karanlığı Yiyenler, heyecan dolu gerçek bir hayat hikâyesi. Hem bir kurbanın hem de bir katilin biyografisi... Dünyanın en şaşırtıcı ve esrarengiz toplumlarından biri olan Japonya’nın, dünyanın geri kalanının daha önce hiç görmediği karanlık köşelerine derinlemesine bir bakış atmaya hazırlanın. “Karanlığı Yiyenler, gerçeğe dayalı bir hikâye fakat bir kurgu kadar sürükleyici. Anlatım dramatik kırılmalar, dönüşler ve yarım çözümlerle dörtnala gidiyor. Lucie’yi kaçıran katil zanlısı Joji Obara, bir kurgu karakter olan Hannibal Lecter kadar zeki ve korkutucu.” - Wall Street Journal “Yılın en iyi kitaplarından biri.” - The Economist & The Guardian “Özenle anlatılmış, korkunç bir hikâye... ” - The Times “Sadece örnek bir muhabirlik eseri değil, aynı zamanda aralıksız, sessiz ve derin bir manevi sorgulama.” - New York Times "Güçlü anlatımı ile okuyucuyu kurgu olamayacak kadar karanlık, imkân dışı ve düpedüz tuhaf olan hikâyesi boyunca sürükleyen zekice bir kitap." - David Pilling, Financial Times “Sadece örnek bir muhabirlik eseri değil, aynı zamanda aralıksız, sessiz ve derin bir manevi sorgulama.” - New York Times “Truman Capote’nin In Cold Blood’ı ve Norman Mailer’ın The Executioner’s Song’ıyla karşılaştırılmayı hakkeden, ustaca yazılmış bir gerçek suç hikâyesi.” - Los Angeles Times “Titizlikle araştırılmış ve çok güzel yazılmış; dehşet verici ve kesinlikle hayran bırakan bir eser.” – The Irish Times