Kitap hakkında
Oyunların hep bir derdi vardır. O dertle başladım yazmaya. Gerçekle yani. Merak ettiğimi yazmaya çalıştım, devam etse n’olacaktı. Açık ve net. Öyle olunca hayat tecrübelerimiz de girdi yaşayacaklarımızın içine. Baktım, çok da tadı olmuyor abarttım. Hatta olmayanı yazdım, heyecan kattım kendimce. Hep iyi huylarımızı gördüğümüz hayatımızda yanlışlarımızın ya da kötü huylarımızın daha çok olabileceğini göstermek istedim. Sadece kendimin de değil, çevremdeki çoğu kişinin. Kabul eden olacak, etmeyen olacak. İnsan eksik tarafını kabullenmiyor veya eksik olarak görmüyor. Demek ki öyle seviyorlar deyip, geçmek lazım zararı sadece kendilerineyse. Çelişki eleştirisi alacağımı biliyorum ama yaşadığımız ülkeyi ve şartları düşündüğünüzde siz de kendi hayatınızda veya çevrenizdeki insanlarda tutarsızlıklar olduğunu; doğru veya yanlış karar değişimlerini, kararsızlıkları fark edeceksiniz. Aslında hayatın gerçeği bu. Doğrularımız değişmez, fikirlerimiz değişebilir. Yazarken yalın sevgiden çok etkilendiğimi hâlâ hissettiğimi, o anki hâliyle aklımda kaldığında beni nasıl etkilediğini ama yaşamaya kalksak olamayacağını gördüm. Geçmişteki o tat, enfes. Oyunun ismini aslında “Bizden Olur Muydu?” koyacaktım ama yazarken cevabı gördüm, o yüzden “Keşke Dememek İçin” olarak karar kıldım. Yine de önce okuyucuya, bir gün sahnelenirse seyirciye bıraktım olup olmayacağını. Gerçekte olur muydu, siz karar verin ama oyun olarak oldu gibi. İyi okumalar. Bir gün sahnelenmesi dileğiyle… Not: Yüzleşin kendinizle ama dürüstçe, ufak tefeklerle değil, en büyük en zarar verenlerle..