Kitap hakkında
Hzreti Muhammed’e indirilen vahiyler, farklı dönem ve koşullarda, o an bulunabilen basit malzemelere kaydedildi: tahta levhalar, hurma dallarının kabukları, deri parçaları ya da hayvan kemikleri gibi. Peygamber’in gözetiminde yazılan bu ilk kayıtlar, daha sonra yine onun talimatıyla düzenli sayfalara aktarıldı. Böylece, vahyin hayattayken derlenip bir araya getirilmesi sağlandı. Ancak bu derleme, tek bir cilt halinde değil; her surenin ayrı sayfalarda, bağımsız fasiküller şeklinde muhafaza edildiği bir sistemle gerçekleşti. Sahabelerden bazıları da kendi imkanları ölçüsünde vahiyleri yazıya geçirerek kişisel nüshalar oluşturdu. Bu süreç, Kur’an’ın korunmasında ilk adımların nasıl atıldığını gözler önüne seriyor.