Kitap hakkında
Avrupa Birliği ve Türkiye ilişkilerinde son dönemde öne çıkan en kritik başlıklardan biri, karşılıklı göç dinamikleridir. Aslında bu hareketlilik, küresel düzeyde gelir adaletsizliğini azaltmayı ve ekonomik entegrasyonu güçlendirmeyi hedefleyen bir sürecin parçası olmalıydı. Ne var ki 19. yüzyılda ivme kazanan serbest göç politikaları, Birinci Dünya Savaşı’nın gölgesinde kesintiye uğradı ve bir daha eski kozmopolit liberal anlayışa dönülmedi. Onun yerine ulusal çıkarları önceleyen, zamanla neoliberal düşünceye evrilen bir yaklaşım hakim oldu. Bugün göç olgusunu şekillendiren de bu yeni ideolojik çerçeve. Artık küresel hareketliliğin yarattığı sorunlara cumhuriyetçi ya da demokratik perspektiflerle çözüm aramak, gerçekçi olmaktan uzak bir beklenti gibi görünüyor.