Kitap hakkında
Gökyüzüne serpiştirilmiş benekler gibi, içindeki kırgınlıklar da zamanla dağılmayı bekler. Hansa, ketene işlediği o sarı tonun peşinde, aslında kendi yalnızlığını boyuyor. Altın rengi suyla yıkanan kumaş gibi, yüreği de ıslak, ağır. Pencereden bakınca gördüğü şey yıldızlar değil, onları zincirleyen karanlık. Özgürlüğün imkansızlığına inanmak istemiyor ama korkusu, umudunu gölgeliyor. Gözleri yaşlı, elleri titrerken bile, sessiz çığlıklarını duyurmak için bir yol arıyor. Ne gökyüzü ne de kendi içi ona aitmiş gibi geliyor artık.