Kitap hakkında
Rüzgârda savrulan yapraklar gibi, yaşamın dalları arasında sallanıp duruyoruz bazen. Zamanın akışıyla kaç denizi aştık, kaç bilinmeyen kıyıya demirledik; kim bilir? Duygu Çivi’nin *Levin*’i, bu belirsizliğin tam ortasında duran bir yolculuğa davet ediyor okuru. Kırılgan ama dirençli, sessiz ama derin bir sesle, hayatın o karmaşık dokusunu örüyor sayfalarında. Yetmiş iki sayfada, insanın içindeki fırtınaları ve durgun suları aynı anda hissettiren bir anlatı sunuyor. Ne çok şey söylüyor, ne de az; tam gerektiği kadar. Sözcükler, tıpkı dalgalar gibi gelip gidiyor, ama bıraktıkları iz kalıcı.