Kitap hakkında
Özlem Doğan’ın *Leyla ile Hasbihal*’i, düşünceyle şiirin sınırlarında gezinen, dilin keskin ama bir o kadar da yumuşak dokunuşlarını barındıran bir eser. Söyleyişindeki akıcılık, kimi zaman devrik cümlelerle hız kazansa da, asla okuru yormaz; aksine, uzun soluklu anlatının ağırlığını hafifletir. Yazarın dili, mazlumun yanında alçak gönüllü, zalimin karşısında ise kılıç kadar keskindir. Ne dini ne kavmi ne de dili ayırır; adaletin peşinde yürürken batılın hiçbir kılık değiştirmesine kanmaz.
Kitap, hedefsizliğin tehlikeli girdabına düşenleri uyarır, hak ile batılın birbirine karıştığı sis perdesini aralar. Bilginin hedefsiz birikiminin, yüklü ama yönsüz bir yük hayvanına dönüşeceğini hatırlatır. Samimiyetin yetmediğini, yolun da doğru çizilmesi gerektiğini vurgular. Okuru, kendi safını seçmeye davet eden, düşünmeye zorlayan bir metin.
Kitap, hedefsizliğin tehlikeli girdabına düşenleri uyarır, hak ile batılın birbirine karıştığı sis perdesini aralar. Bilginin hedefsiz birikiminin, yüklü ama yönsüz bir yük hayvanına dönüşeceğini hatırlatır. Samimiyetin yetmediğini, yolun da doğru çizilmesi gerektiğini vurgular. Okuru, kendi safını seçmeye davet eden, düşünmeye zorlayan bir metin.