Kitap hakkında
Hilmi Haşal’dan *Mavi Aşk Cemresi*, insanın içindeki sessiz teslimiyeti acımasızca yüzüne vuran bir sorgulama. Kötülük, dışarıda değil; tam da boyun eğdiğin anlarda, gözlerini kaçırdığın gerçeklerde saklı. Hayatın, kendine anlattığın masallarla akıp gittiğini sanırsın. Oysa sahte huzurun temelleri çürük, duvarları yalanla örülü. Bir gün uyanırsın; sıcak evin soğuk bir mezara dönüştüğünü, yılların isyansız geçen her günüyle ruhunu kemirdiğini fark edersin. Pişmanlık, son nefeste değil, her sabah aynaya bakarken zaten oradadır.
Bu kez hikâye, emniyetin karanlık koridorlarında geçiyor. Sistemle barışık bir komiser, emekliliğine gün sayarken; asi, deli dolu bir meslektaşıyla yolları kesişir. İkisi de biliyor: Gerçeklerle yüzleşmek, bazen hayatta kalmaktan daha zor. Tarikatların, ticaretin ve siyasetin iç içe geçtiği bir labirentte, ellerinde sadece vicdanları var. Peki, kaçacak yerleri kalır mı?
Bu kez hikâye, emniyetin karanlık koridorlarında geçiyor. Sistemle barışık bir komiser, emekliliğine gün sayarken; asi, deli dolu bir meslektaşıyla yolları kesişir. İkisi de biliyor: Gerçeklerle yüzleşmek, bazen hayatta kalmaktan daha zor. Tarikatların, ticaretin ve siyasetin iç içe geçtiği bir labirentte, ellerinde sadece vicdanları var. Peki, kaçacak yerleri kalır mı?